สับปะรด

โรคแมลงศัตรูและการป้องกันกำจัด  
ปกติสับปะรดมักปลูกซ้ำที่เดิมอยู่ตลอดปีเพียงพืชเดียวโดด ๆ  จึงเป็นโอกาสที่โรค-แมลงศัตรูจะระบาดเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ   
ตลอดจนโรคมีโอกาสปรับตัวให้เข้ากับสภาพการปลูกและการดูแลรักษา  ซึ่งปฏิบัติซ้ำซากตลอดมา  
โรคแมลงศัตรูที่สำคัญที่ทำความเสียหายให้กับสับปะรดมีดังนี้  

โรคแมลงศัตรู	ลักษณะอาการ	วิธีป้องกันกำจัด
1.  โรคยอดเน่าหรือต้นเน่า   เกิดจากเชื้อรา 2 ชนิด  ทำความเสียหายร้ายแรงให้กับสับปะรดที่ปลูกในพื้นที่ที่มีการระบายน้ำเลว หรือในช่วงฝนตกชุก และระบาดรุนแรงมากเป็นพิเศษในพื้นที่ที่มีสภาพเป็นด่างคือระดับความเป็นกรด-ด่างของดินสูงกว่า 5.5 ขึ้นไป    เชื้อราพักอยู่ในดินได้เป็นเวลาหลายปี  เมื่อสภาพแวดล้อมเหมาะสมก็เข้าทำลายสับปะรดได้อีก	ในแปลงสับปะรดที่มีอายุ 2-3 เดือน  อาการเริ่มแรกจะเห็นใบสับปะรดเปลี่ยนจากสีเขียวสดเป็นเขียวอมเหลืองซีด    ปลายใบงอเกิดรอยย่นบริเวณตัวใบ  ใช้มือดึงส่วนยอดจะหลุดติดมือโดยง่าย  โคนใบที่เน่าจะมีสีขาวอมเหลือง และมีขอบสีน้ำตาล    ส่งกลิ่นเหม็นเฉพาะตัว  สำหรับสับปะรดที่มีอายุ 6 เดือนขึ้นไป  หากดินฟ้าอากาศไม่เหมาะสมก็อาจเกิดโรคนี้ได้    โดยจะแสดงอาการที่ส่วนยอดเท่านั้น  ซึ่งเป็นเพราะว่าส่วนยอดมีความอ่อนแอมากที่สุด  สับปะรดที่เกิดโรคนี้มักจะไม่ตาย   แต่ทำให้เกิดอาการเตี้ยแคระออกผลล่าช้าหรือไม่ติดผลเลยก็ได้ ในฤดูฝนจะสังเกตอาการได้ยาก  มักพบว่าใบตรงกลุ่มกลางต้นจะล้มพับลงมา    ทั้ง ๆ ที่ใบเริ่มจะเปลี่ยนสีเขียวเล็กน้อย  การเน่าจะมีกลิ่นเหม็นเฉพาะตัว	1.  ปรับปรุงการระบายน้ำในแปลงปลูกให้ดี  เช่น  ไถดินให้มีความลึกมากขึ้น  การยกแปลงให้สูง  การปรับระดับพื้นที่ให้ลาดเอียงเล็กน้อย   เพื่อไม่ให้น้ำขัง  จะช่วยลดความเสียหายลงได้มาก   2.  ควรใช้หน่อหรือตะเกียงปลูก  เพราะว่าการใช้จุกปลูกจะมีโอกาสเน่าเสียหายได้ง่าย  เพราะจุกมรอยแผลที่โคนขนาดใหญ่กว่า    เมื่อเทียบ กับหน่อหรือตะเกียง   3.  ก่อนปลูกจุ่มหน่อพันธุ์ให้ชุ่มในสารเคมีป้องกันเชื้อราดังนี้ 3.1  ฟอสเอธิล อลูมิเนียม (ซีบัส )อัตรา 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร   3.2  เมทาแลกซิล   อัตรา 30-45 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร   โดยจุ่มหน่อพันธุ์ให้ชุ่มก่อนปลูก  จุ่มนานประมาณ 3 นาที และถ้าปลูกไปแล้ว  หากมีฝนตกชุก  ควรใช้สารเคมีดังกล่าวอย่างใดอย่างหนึ่งฉีดซ้ำอีกทั่วทั้งแปลง  ในกรณีปลูกซ่อมหรือปลูกปริมาณน้อย  การชุบหน่อพันธุ์อาจจะสิ้นเปลือง  ใช้วิธีหยอดยอดก็ได้  โดยใช้ ซีบัส 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร  ใช้หยอดยอดละ 50 ซีซี  หรือเต็มยอด  ให้ทำทันทีหลังจากปลูกสำเร็จสามารถป้องกันโรคได้นานประมาณ 4 เดือน
2.    เพลี้ยแป้ง	เป็นแมลงตัวเล็กยาวประมาณ 3-4 มิลลิเมตร  ลำตัวเป็นปล้องค่อนข้างสั้น  มีขี้ผึ้งคล้ายผงแป้งสีขาวห่อหุ้มตัว และมีเส้นใยยื่นออกจากตัว    ตัวเมียไม่มีปีก  ตัวผู้มีปีก  มักพบเป็นกลุ่มที่ซอกกาบใบ  โดนต้นและลำต้น  เมื่อบี้ตัวแมลงจะมีเมือกสีแดงคล้ายเลือดออกมา   การทำลายโดยจะดูดกินน้ำเลี้ยงที่บริเวณโคนต้นและราก  ถ้ามีการทำลายมาก ๆ  ต้นและใบจะค่อย ๆ เหี่ยวแห้งอาจถึงตายได้  ทำให้ผลผลิต   ลดลง  ตัวพาหะของเพลี้ยแป้งคือ มดดำ  ซึ่งจะคาบเพลี้ยแป้งมาปล่อยไว้ที่ต้นสับปะรด และอาศัยกินของเหลวที่เพลี้ยแป้งขับถ่ายออกมา	กำจัดเพลี้ยแป้งโดยใช้ สารคลอร์ไพริฟอส40%(ผลิตภัณฑ์ นอยวิน40) ผสมน้ำฉีดพ่น  หรือ ใช้เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม (ผลิตภัณฑ์ เมทตาวัน) ปลอดสารพิษ ผสมน้ำ ฉีดพ่นให้ทั่ว ตอนเย็น ขณะไม่มีแดด

    การใช้สารเคมีเร่งการออกดอกในสับปะรด  
เนื่องจากสับปะรดมีอายุการออกดอกค่อนข้างช้า และไม่สม่ำเสมอซึ่งมีผลไปถึงการเก็บผลด้วย  แต่ในบรรดาพืชมีดอกทั้งหลาย  สับปะรดนับว่าเป็นพืชที่ใช้สารเคมีเร่งให้ออกดอกก่อนกำหนดได้ง่าย  
สารเคมีที่ใช้เร่งดอกสับปะรด  ที่นิยมใช้กันมากได้แก่   

     อีทีฟอน 52% (ผลิตภัณฑ์ มาฟอน)

เป็นสารเคมีที่ให้ก๊าซเอทธิลินโดยตรง  เมื่อเอทธิฟอนเข้าไปในเนื้อเยื่อสับปะรด  จะแตกตัวปล่อยเอทธิลินออกมา  เอทธิลินเป็นตัวชักนำให้เกิดการสร้างตาดอกขึ้น  ซึ่งจะทำให้เก็บผลได้ก่อนกำหนดประมาณ 2 เดือน  
อีทีฟอน (ผลิตภัณฑ์ มาฟอน)  ใช้เร่งการออกดอก

 

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

ลีลาวดี

โรคและแมลงศัตรู	อาการ	การป้องกัน กำจัด
โรคราสนิม	มักพบที่ใบ สังเกตด้านใต้ใบจะพบผงเชื้อราเหลือง เป็นกระจุกกระจายอยู่ทั่วไป หากเป็นมากใบจะเหลือง และร่วง มักเกิดในช่วงปลายฝนต้นหนาวที่อากาศชื้น และเย็น	ควรป้องกันเป็นระยะๆด้วย เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า ผสมน้ำ อัตรา 50-100 กรัม ผสมน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่น เป็นระยะให้ทั่วทั้งต้น บนใบและใต้ใบ
โรคลำต้นเน่า	สาเหตุเกิดจากเชื้อราเข้าทำลาย ทำให้ลำต้นนิ่ม ใบ และยอดค่อยๆเหี่ยว และกลายเป็นสีดำ ใบร่วง เมื่อผ่าดูภายในบำต้นจะพบเนื้อเยื่อเน่าเป็นสีดำ ถ้าสังเกตภายนอกจะพบยอด และผิวของกิ่งเหี่ยวย่น ใบเหี่ยวลู่ลง	- ป้องกัน ด้วยเชื้อราไตรโคเดอร์ม่า อัตรา 100 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ราดบริเวณโคนต้นและดินรอบโคนให้ทั่ว - หรือใช้ สาร เมทาแลกซิล
เพลี้ยแป้ง	ตัวอ่อน และตัวเต็มวัยจะดูดกินน้ำเลี้ยงจากใบ ยอดอ่อน และลำต้น หากระบาดมากจะทำให้ต้นโทรม เพลี้ยแป้งจะถ่ายมูลที่เป็นน้ำหวานเพื่อล่อให้มดมากิน และนำเพลี้ยงแป้งเคลื่อนย้ายไปยังที่ต่างๆ น้ำหวานนี้ยังทำให้เกิดราดำเปรอะเปื้อนบนต้นอีกด้วย	-ใช้ นอยวิน40(สารคลอร์ไพริฟอส) ผสมน้ำฉีดพ่นกำจัด -หรือใช้ โฟโดลิค(สารพิริมิฟอส-เมทิล) - แบบปลอดสารพิษ สามารถใช้ เชื้อรา เมตตาไรเซี่ยม (ผลิตภัณฑ์เมทตาวัน) ผสมน้ำ ฉีดพ่นให้ทั่วทั้งต้นจะช่วยกำจัดและควบคุมเพลี้ยแป้งได้
เพลี้ยไฟ	ดูดกินน้ำเลี้ยงของพืช ทำให้ยอด และใบบิดเบี้ยว กลายเป็นสีน้ำตาล และหลุดร่วง พบการระบาดในช่วงที่มีอากาศร้อน และแห้งแล้ง	-ใช้ เรดแนป(สารอะบาเม็กติน1.8%) อัตรา 10 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นให้ทั่วทั้งบนใบ ใต้ใบ ยอด -หรือใช้ มาสเตอร์ฟอส(สารคาร์โบซัลแฟน) - แบบปลอดสารพิษ สามารถใช้ เชื้อรา เมตตาไรเซี่ยม (ผลิตภัณฑ์เมทตาวัน) ผสมน้ำ ฉีดพ่นให้ทั่วทั้งต้นจะช่วยกำจัดและควบคุมเพลี้ยแป้งได้
เพลี้ยหอย	ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยจะดูดน้ำเลี้ยงบริเวณลำต้นของพืช มันพบบนลำต้น กิ่งอ่อน ใบ หรือส่วนยอด บริเวณลำตัวมีแว็กซ์หุ้มอยู่ ทำให้กำจัดได้ยาก	- กำจัดด้วยวิธีเดียวกับ เพลี้ยแป้ง โดยควรจะใช้ ไวท์ออยล์ร่วมด้วย
แมลงหวี่ขาว	ตัวอ่อน และตัวเต็มวัยจะดูดกินน้ำเลี้ยงของพืช มักพบบริเวณด้านหลังของใบ และสามารถระบาดได้ตลอดทั้งปี	-ใช้ มาสเตอร์ฟอส (สารคาร์โบซัลแฟน) -หรือ โฟโดลิค(สารพิริมิฟอส-เมทิล)

ผลิตภัณฑ์แนะนำ

จุดประสงค์	ผลิตภัณฑ์
1. กระตุ้นการเจริญเติบโตของต้นกล้า (เพาะเมล็ด)	- ซีมาสเตอร์(สาหร่ายทะเล) + ปุ๋ยที่มีธาตุ ไนโตรเจน
2. ป้องกันกิ่งปักชำเน่า (ปักชำ)	- เมทาแลกซิล
3. (เสียบยอด) ช่วยให้สมานแผลเร็ว แตกยอดใหม่ได้ดี	- ซีมาสเตอร์(สาหร่ายทะเล) + ปุ๋ยที่มีธาตุ ไนโตรเจน
4. บำรุงดิน ปรับสภาพดินที่แข็ง แน่นทึบ ให้โปร่ง ร่วยซุย ช่วยละลายปุ๋ยที่ตกค้างในดิน ให้พืชสามารถนำไปใช้ได้ดีขึ้น	- โกลด์มิค (โพแทสเซี่ยม-ฮิวเมท) อัตรา 3-5 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ราดดินบริเวณรอบโคนต้น
5. บำรุงลีลาวดีด้วยธาตุอาหารรองและอาหารเสริมรวม     8 ชนิด เพื่อเสริมสร้างให้ต้น ใบ ดอกสมบูรณ์ เจริญเติบโตดี	- ไฮโกร1+  ธาตุอาหาร คีเลท พืชนำไปให้ประโยชน์ได้ทันที ใช้เพียงเล็กน้อย อัตราประมาณ 3-5 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นทางใบ

 

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

ข้าวโพด

วิธีการป้องกันโรคและแมลง รวมถึงการใช้สารกำจัดวัชพืช

::: การกำจัดวัชพืช

ถ้าแปลงปลูกข้าวโพดหวานมีวัชพืชขึ้นมากจะทำให้ข้าวโพดไม่สมบูรณ์ ผลผลิตจะลดลงจึงควรมีการกำจัดวัชพืชในแปลงปลูก วิธีการกำจัดวัชพืชสามารถทำได้ดังนี้

การฉีดยาคุมวัชพืช    ใช้อลาคลอร์  ฉีดพ่นคลุมดินก่อนพืชปลูกและวัชพืชจะงอกขณะที่ดินมีความชื้น

::: ปัญหาและการแก้ไข  ที่พบเห็นบ่อย ๆ  มีดังนี้

ความงอก   ปกติเมล็ดพันธุ์ ได้ผ่านการทดสอบความงอกมาแล้วจึงจำหน่ายสู่เกษตรกร  แต่บางครั้งเมล็ดพันธุ์อาจจะค้างอยู่ในร้านค้าเป็นเวลานานหรือเกษตรกรอาจจะซื้อเมล็ดพันธุ์มาเก็บไว้ที่บ้าน และสถานที่เก็บอาจจะไม่เหมาะสม  สิ่งเหล่านี้มีผลทำให้เมล็ดพันธุ์มีความงอกลดลง วิธีการแก้ไขที่ดีที่สุด คือ ก่อนปลูกทุกครั้งให้ทดสอบความงอกของเมล็ดที่จะปลูกก่อน โดยการสุ่มเมล็ดจากถุงประมาณ 100 เมล็ด แล้วปลูกลงในกระบะทรายหรือดินแล้วรดน้ำเพื่อทดสอบความงอก นับต้นที่โผล่พ้นดินในวันที่ 7 ถ้ามีจำนวนต้นเกิน 85 ต้น  ถือว่ามีอัตราความงอกที่ใช้ได้ก็สามารถนำเมล็ดพันธุ์ถุงนั้นไปปลูกได้

โรคราน้ำค้าง  ปัจจุบันพันธุ์ข้าวโพดหวานเกือบทุกพันธุ์ที่ขายในประเทศไทยเป็นพันธุ์ที่ไม่ต้านทานโรคราน้ำค้าง  แต่ทุกพันธุ์ได้ผ่านการคลุกยาป้องกันโรคราน้ำค้าง (เมตาแลกซิล) ในอัตรายาที่เหมาะสม  เมื่อปลูกแล้วจะไม่พบว่าเป็นโรค แต่การปลูกที่ผิดวิธีก็อาจเป็นสาเหตุให้เป็นโรคราน้ำค้างได้

     การปลูกที่ ผิดวิธี ที่พบเห็นบ่อยๆ มีดังนี้

1. แช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำก่อนปลูก  เกษตรกรเชื่อว่าการแช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำก่อนปลูกจะทำให้การงอกดีและมีความสม่ำเสมอ แต่การแช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำก่อนปลูกจะทำให้ยาที่คลุกติดมากับเมล็ดพันธุ์ซึ่งเป็นยาป้องกันโรคราน้ำค้างละลายหลุดออกไป ทำให้ยาที่เคลือบเมล็ดมีน้อยลงหรือไม่มีเลย เมื่อนำเมล็ดพันธุ์ที่แช่น้ำไปปลูก  ต้นอ่อนที่งอกออกมาจึงเป็นโรค ราน้ำค้าง วิธีแก้ไข คือ ไม่แช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำก่อนปลูกหรือคลุกสารเคมีอื่นเพิ่มเพราะมีผลต่อความต้านทานโรคราน้ำค้างและความงอกของเมล็ดพันธุ์

  * อาจใช้ สาร เมทาแลกซิล ผสมน้ำฉีดพ่น (ผลิตภัณฑ์ เมทาแลกซิล)

2. ปล่อยน้ำท่วมขังแปลงหลังปลูก  เกษตรกรบางรายเมื่อปลูกเสร็จจะปล่อยน้ำท่วมแปลงปลูกหรือปล่อยน้ำท่วมร่องปลูก ซึ่งน้ำจะท่วมขังอยู่เป็นเวลานานกว่าจะซึมลงดินหมด เมล็ดจะแช่อยู่ในน้ำเป็นเวลานาน ยาป้องกันโรคราน้ำค้างที่เคลือบเมล็ดอยู่จะละลายหายไปกับน้ำ ทำให้ต้นอ่อนที่งอกขึ้นมาไม่ได้รับยาป้องกันโรคราน้ำค้าง  จึงแสดงอาการเป็นโรคให้เห็น

วิธีแก้ไข คือ ให้น้ำในแปลงก่อนการปลูกและรอให้ดินมีความชื้นเหมาะกับการงอกของเมล็ดจึงทำการปลูก ยาที่เคลือบเมล็ดจะไม่ละลายหลุดไปกับน้ำ ต้นอ่อนที่งอกออกมาจึงได้รับยาอย่างเต็มที่และไม่เป็นโรคราน้ำค้าง

ปัญหาแมลงศัตรูข้าวโพด

มวนเขียว  หลังจากข้าวโพดผสมเกสรแล้ว บางครั้งจะมีมวนเขียวระบาดโดยเฉพาะช่วงฝนทิ้งช่วงหรือในหน้าแล้ง มวนเขียวจะใช้ปากเจาะฝักข้าวโพดและดูดกินน้ำเลี้ยงจากเมล็ดที่ยังอ่อนอยู่ชึ่งจะไม่เห็นร่องรอยการทำลายจากภายนอก เมื่อเก็บเกี่ยวจะพบว่าเมล็ดมีรอยช้ำหรือรอยดำด่างทำให้ขายไม่ได้ราคา ป้องกันได้โดยการหมั่นเดินตรวจแปลงในระยะหลังจากผสมเกสรแล้วถ้าพบมวนเขียวให้ฉีดพ่นด้วยสารคาร์โบซัลแฟน (ผลิตภัณฑ์ มาสเตอร์ฟอส) อัตรา 40 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร  ฉีดพ่นที่ฝักข้าวโพด

เพลี้ยไฟ  ถ้าข้าวโพดหวานออกดอกในช่วงฝนทิ้งช่วงหรือในหน้าแล้ง มักจะพบว่ามีเพลี้ยไฟ(แมลงตัวเล็กๆ สีดำ)  เกาะกินน้ำเลี้ยงที่ไหมของฝักข้าวโพดทำให้ไหมฝ่อ การผสมเกสรไม่สมบูรณ์ การติดเมล็ดจะไม่ดีตามไปด้วย ป้องกันได้โดยหมั่นตรวจแปลงในระยะออกดอก ถ้าพบว่ามีเพลี้ยไฟเกาะที่ไหม ให้ใช้สารอะบาเม็กติน (ผลิตภัณฑ์ เรดแนป) อัตรา 10-20 ซีซีต่อน้ำ 20 ลิตร  หรือ สารคาร์โบซัลแฟน (ผลิตภัณฑ์ มาสเตอร์ฟอส)อัตรา 40 ซี.ซี.  ต่อน้ำ 20 ลิตร   ฉีดพ่นที่ฝัก

ข้าวโพดไม่หวาน ถ้าพบว่าข้าวโพดหวานฝักสดมีรสชาติไม่หวานแสดงว่าดินในแปลงที่ปลูกข้าวโพดขาดธาตุโปแตสเซี่ยม (K) ธาตุโปแตสเซี่ยมจะช่วยให้การสะสมน้ำตาลในเมล็ดดีขึ้น แก้ไขได้โดยการใส่ปุ๋ยรองพื้นที่มีธาตุโปแตสเซี่ยมร่วมด้วย เช่น ปุ๋ยสูตร 25-7-7 หรือ 16-16-8 หรือ 13-13-21 ขึ้นกับสภาพดิน  ถ้าดินขาดโปแตสเซี่ยมมากก็ควรใส่ปุ๋ยสูตรที่มีค่า K สูง

เปลือกหุ้มฝักเหลือง  การเก็บเกี่ยวที่อายุเกิน 20 วันหลังออกไหม 50% จะมีผลทำให้เปลือกหุ้มฝักมีสีเขียวอ่อนลงดูเหมือนฝักจะแก่  บางครั้งถึงแม้ว่าจะเก็บเกี่ยวที่อายุเหมาะสม เปลือกหุ้มฝักก็ยังมีสีออกเหลือง  การแก้ไขทำได้โดยการเพิ่มปุ๋ยยูเรีย (46-0-0) อัตรา 15-20 กิโลกรัมต่อไร่ โรยข้างต้นข้าวโพดในขณะดินมีความชื้นในระยะที่ข้าวโพดออกดอก  จะทำให้เปลือกหุ้มฝักมีสีเขียวอยู่ได้นานขึ้น

โรคราสนิม  ถ้ามีโรคราสนิมระบาดรุนแรงจะทำให้ฝักข้าวโพดไม่สมบูรณ์ การติดเมล็ดจะไม่เต็มถึงปลายขายไม่ได้ราคา ในพื้นที่ที่มีการระบาดของโรคราสนิมอยู่เป็นประจำควรฉีดพ่น ด้วย เชื้อรา ไตรโคเดอร์ม่า

ควบคุมทุก 10-15 วัน  หรือใช้เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า ตั้งแต่ข้าวโพด ยังเล็ก

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

เพาะเห็ดในโรงเรือนแล้วเจอปัญหา เรื่องราเขียวที่มากินเห็ด รวมทั้งพวกหนอนที่เกิดกับเห็ด ตัวอย่าง การใช้ในเห็ดโคนญี่ปุ่น ซึ่งการใช้สารเคมีส่วนใหญ่  หลังใช้สารเคมีไปได้ระยะหนึ่งปรากฏว่ามีผลกระทบต่อเห็ด ซึ่งทำให้เห็ดเจริญเติบโตช้าลง และเห็ดที่เพาะก็ยังไม่ค่อยเป็นที่ต้องการของตลาดด้วยและยังเป็นอันตรายต่อตัวเองและผู้บริโภคด้วย

ผลิตภัณฑ์ปลอดสารพิษ ที่ใช้ได้ผลดีโดยเฉพาะสำหรับเห็ด  คือ มาสเตอร์ไซด์(เชื้อ บีเอส-บาซิลลัส ซับทีลิส) กำจัดราเขียว ,  และเชื้อบีที  กำจัด หนอนในเห็ด ซึ่ง มาสเตอร์ไซด์สามารถปราบราเขียวได้อยู่หมัด โดยที่มาสเตอร์ไซด์ ไม่กินเห็ดแต่อย่างใด ขั้นตอนและวิธีการใช้  การใช้ , เชื้อบีเอส และเชื้อบีที ในเห็ดโดยวิธีการหมัก สูตรนมกล่องยูเอสที โดยใช้นมกล่องเทใส่ถุงพลาสติก รัดปากถุงข้างหนึ่งแล้วแขวนไว้ในที่ร่ม อากาศถ่ายเทสะดวก โดยใช้เป็น 3 ถุงๆ ละ 250 ซีซี โดยถุงที่ 1 ใส่บีเอสลงไป 5 ซีซี  ถุงที่ 2 ใส่เชื้อบีที ลงไป 5 กรัม ทั้งสามถุง หมักทิ้งไว้ 24 ชั่วโมง หลังจากนั้นจึงทำการตรวจดูว่า นมที่หมักมีกลิ่นเหม็นบูดเหมือนนมเน่า แสดงว่าใช้ได้ จึงนำนมที่หมักทั้งสามถุง มาผสมน้ำอีก 20 ลิตร แล้วนำไปฉีดให้เห็ด โดยฉีดเป็นฝอยๆไปที่หน้าก้อนเห็ดพอประมาณ โดยฉีดตอนเช้า และตอนเย็น โดยความถี่ในการฉีด จะฉีด 3-5 วัน/ครั้ง เพื่อป้องกันไว้ก่อน ไม่ให้มีปัญหากับเห็ดจะเป็นการแก้ปัญหาที่ต้นเห็ดและเป็นการแก้ไขที่ตรงจุด การให้น้ำ จะให้น้ำตามปกติ คือ ระบบให้น้ำแบบหัวพ่นหมอก ในช่วงแรกที่เริ่มนำเห็ดเข้าเพาะ จะให้ 3 ชั่วโมง/ครั้ง หลังจากที่เห็ดเริ่มออกดอกแล้ว ก็จะลดจำนวนครั้งการให้น้ำลง เป็น 6 ชั่วโมง/ครั้ง แต่ว่าตอนกลางคืนจะไม่มีการให้น้ำเพราะว่ากลางคืนความชื้นจะไม่ค่อยสูญเสียไป การพักก้อน หลังจากเก็บดอกเห็ดแล้วก็จะพักก้อนไว้ประมาณ 2 สัปดาห์ โดยที่ระหว่างการพักก้อนจะไม่ให้น้ำหรืออาจะให้เป็นบางครั้งเพื่อป้องกันอากาศในโรเรือนแห้ง แต่ก็ไม่ค่อยเจอปัญหานี้  เพิ่มเติม:  - หากมีปัญหาปลวก ให้ใช้ เมทตาวัน (เชื้อรา เมตตาไรเซี่ยม) โรยบนตัวปลวก หรือ นำเชื้อผสมน้ำ ราดให้ทั่วตัวปลวก ทางเดิน และรัง

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

ศัตรูที่สำคัญของ ต้นยางพารา

โรคและแมลงศัตรูพืช	ลักษณะอาการ	ผลิตภัณฑ์ที่แนะนำ
ปลวก ชื่อ คอปโตเทอเมส เซอวิคนาตัส (Coptotermes curvignathus)	ปลวกงานจะ กัดกินส่วนรากของต้นยางที่มีชีวิตอยู่โดยเฉพาะบริเวณโคนต้นใต้ผิวดิน และกัดกินต่อไปภายใน ลำต้นจนเป็นโพรง ในระยะนี้ต้นยางจะแสดงอาการใบเหลือง ต่อมาเมื่อระบบรากถูกทำลาย เป็นส่วนมากต้นยางจะตายในที่สุด ต้นยางที่ตายเพราะถูกปลวกทำลายนี้ ส่วนมากจะยืนต้นตายอย่างรวดเร็ว การระบาดของปลวกสังเกตได้จากต้นยางที่แสดงอาการใบผิดปกติ จะลุกลามออกไปยังต้นข้างเคียงค่อนข้างรวดเร็ว นอกจากจะทำอันตรายกับต้นยางทุก ๆ ระยะการเจริญเติบโตแล้ว ยังทำลายพืชอื่นอีกหลายชนิด รังของปลวกอาจอยู่ไกลจากแหล่งที่มันหาอาหารมาก และบางครั้งอาจสร้างรังย่อยขึ้นเป็นระยะ ๆ ระหว่างทางเดินจากรังใหญ่ไปสู่แหล่งอาหาร รังของปลวกชนิดนี้ จะไม่มีลักษณะเป็นจอมปลวกขึ้นมา	-ปลอดสารพิษ ใช้ เมทตาวัน (เชื้อรา เมตตาไรเซี่ยม) อัตรา 100 กรัม ผสมน้ำ 20 ลิตร ราดตรงบริเวณที่มีปลวกขึ้นเป็นระยะๆ จะสังเกตุเห็นรังปลวกค่อนข้างยาก ต้องลองขุดดินบริเวณโคนต้นดู หรือ ต้นที่ล้มแล้ว หรืออาจจะสังเกตุทางเดินที่เป็นอุโมงปลวก แล้วราดเชื้อราที่ผสมน้ำแล้วลงไป เชื้อราค่อยๆแพร่เชื้อสู่ตัวปลวก และกระจายสู่ตัวอื่นๆต่อไป - ใช้สารกำจัดแมลง  นอยวิน40 (สาร คลอร์ไพริฟอส) ผสมน้ำรดดินรอบ ๆ ต้นยางแต่ละต้นที่ได้ทำการขุด เป็นร่องตื้น ๆ รอบ ๆ โคนต้นไว้แล้วเพื่อกันสารเคมีไหลล้นออกไป ซึ่งวิธีนี้จะทำให้สารเคมีไหลลงไปตามรากของยางได้มากขึ้นและป้องกันปลวกได้ผลดี
โรคใบแห้ง ในกิ่งพันธุ์  หรืออาจเรียกว่า โรคใบจุดก้างปลา เชื้อรา สาเหตุCorynespora cassiicola	มีขอบแผลสีน้ำตาลดำ กลางแผลเป็นสีเทา ถ้าเข้าทำลายช่วงใบเพสลาด แผลจะลุกลามเข้าไปตามเส้นใบ เห็นเป็นรูปก้างปลา มีสีซีดและใบร่วงในที่สุด ถ้าเข้าทำลายก้านใบ กิ่งแขนงและลำต้นตรงกลางแผลจะช้ำบุ๋มลง และลุกลามจนทำให้ยอดกิ่งก้านและลำต้นแห้งตาย	ต้นยางอายุน้อยกว่า 2 ปี     ควรใช้ คาเรน  (สารคาร์เบนดาซิม) ผสมน้ำฉีดพ่นให้ทั่ว ตั้งแต่ เริ่มผลิใบอ่อนทุก 7 วัน และบำรุงต้นยางให้สมบูรณ์แข็งแรงอยู่เสมอจะช่วยลดความรุนแรงของโรคได้
โรคราแป้ง (Powdery mildew) สาเหตุ : เชื้อรา Oidium heveae	-ระบาดบนใบยางอ่อนที่แตกออกมาใหม่ภายหลังจากการผลัดใบประจำปี จึงเป็นสาเหตุให้ใบยางร่วงอีกครั้งหนึ่งและกิ่งแขนงบางส่วนอาจแห้งตาย ความรุนแรงของโรคจะเปลี่ยนแปลงไปตามลักษณะการผลัดใบของต้นยาง อายุใบ ความต้านทานโรคของพันธุ์ยาง สภาพพื้นที่ของแปลงปลูก และสภาพอากาศในช่วงที่ต้นยางผลิใบใหม่ โรคนี้นอกจากทำให้เกิดอาการทางใบแล้วยังทำให้ดอกร่วง สูญเสียเมล็ดในการขยายพันธุ์ ลักษณะอาการ เชื้อราเข้าทำลายใบอ่อน ทำให้ใบยางบิดงอ เน่าดำและร่วง ในระยะใบเพสลาดจะเกิดเป็นแผล ขนาดค่อนข้างใหญ่และมีขอบเขตไม่แน่นอน บริเวณแผลพบกลุ่มเส้นใยและสปอร์เชื้อราสีขาวเทาคล้าย ผงแป้ง เนื้อเยื่อบริเวณที่เชื้อเจริญจะค่อยๆเปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีน้ำตาลอ่อน ถ้าเชื้อราเข้าทำลายดอก ยางจะทำให้ดอกร่วง การแพร่ระบาด ระบาดรุนแรงในช่วงยางผลิใบใหม่ ในสภาพอากาศเย็น ความชื้นสูง มีหมอกในตอนเช้า หรือมี ฝนตกปรอยๆสลับกับแสงแดด เชื้อแพร่ระบาดได้ดีโดยลม	ต้นยางที่มีอายุน้อยกว่า 2 ปี พ่นสารเคมีบนใบยางที่เริ่มผลิใหม่เมื่อพบโรคระบาด โดย ให้ คาเรน (สารคาร์เบนดาซิม) 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นให้ทั่วทุกสัปดาห์ตั้งแต่เริ่มพบโรค
โรคใบร่วงที่เกิดจากเชื้อราไฟทอปโทรา (Phytophthora leaf fall)	ระบาดในช่วงฤดูฝน เชื้อสาเหตุทำลายส่วนต่างๆของต้นยางทั้งใบ ฝัก กิ่งก้านและหน้ากรีดยาง ฝักที่ถูกทำลายจะเน่าดำค้างอยู่บนต้น ไม่แตกและร่วงหล่นตามธรรมชาติ กลายเป็นแหล่งพักของเชื้อที่สำคัญ ลักษณะอาการ สังเกตอาการเด่นชัดที่ก้านใบ โดยปรากฏรอยแผลช้ำสีน้ำตาลเข้มถึงดำตามความยาวของก้านใบ แผลบริเวณที่เป็นทางเข้าของเชื้อ มีหยดน้ำยางเล็กๆเกาะติดอยู่ เมื่อนำมาสะบัดเบาๆใบย่อยจะหลุดออก จากก้านใบได้โดยง่าย มีผลทำให้ใบร่วงทั้งที่ยังเขียวสดอยู่ เชื้ออาจเข้าทำลายปลายใบ หรือขอบใบ เกิดแผลสีน้ำตาลมีลักษณะช้ำน้ำขยายติดต่อกันเป็นแผลใหญ่ ทำให้ใบเปลี่ยนเป็นสีเหลือง และแดง ก่อนที่จะร่วง ในสภาพอากาศเหมาะสม ยางพันธุ์อ่อนแอใบจะร่วงหมด และผลผลิตลดลงอย่างชัดเจน นอกจากนี้ยังพบว่าเชื้อนี้สามารถเข้าทำลายฝักยางได้ทุกระยะ ทำให้ฝักเน่า ถ้าความชื้นในอากาศสูง จะพบเชื้อรา สีขาวเจริญปกคลุมฝัก ฝักที่ถูกทำลายจะเน่าดำค้างอยู่บนต้น ไม่แตกและร่วงหล่นตาม ธรรมชาติ กลายเป็นแหล่งเชื้อโรคในปีถัดมา การแพร่ระบาด ความรุนแรงของการเกิดโรคขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำฝน และจำนวนวันฝนตก เชื้อนี้ต้องการน้ำเพื่อ การขยายพันธุ์จึงระบาดได้ดีในสภาพอากาศเย็น ฝนตกชุก มีความชื้นสูงต่อเนื่องกันอย่างน้อย 4 วัน มี แสงแดดน้อยกว่า 3 ชั่วโมงต่อวัน ส่วนขยายพันธุ์จะถูกทำลายโดยง่ายด้วยแสงแดดและสภาพอากาศแห้ง พืชอาศัย มีรายงานว่าเชื้อ P. palmivora เข้าทำลายพืชอื่นได้มากกว่า 130 ชนิด อาทิ ส้ม พริกไทย ปาล์ม โกโก้ ทุเรียน	การป้องกันกำจัด 1. ไม่ควรปลูกยางพันธุ์อ่อนแอต่อโรค เช่น RRIM 600ในแหล่งปลูกที่เป็นเขตระบาดของโรค 2. ไม่ควรปลูกพืชอาศัยของเชื้อราเป็นพืชแซมหรือพืชร่วม 3. กำจัดวัชพืชและตัดแต่งกิ่งในสวนยางให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก เพื่อลดความชื้นในสวนยาง 4. หากเชื้อระบาดกับต้นยางอายุน้อยกว่า 2 ปี หรือในแปลงเพาะชำต้นกล้ายาง ป้องกันกำจัดโดยพ่นด้วยสารเคมี สารเคมี - ใช้เมทาแลกซิล - หรือใช้ ซีบัส(สารฟอสอีทิล-อะลูมิเนียม) ปลอดสารพิษ - ใช้ มาสเตอร์ไซด์ (ชีวภัณฑ์ เชื้อแบคทีเรีย บาซิลลัส ซับทีลิส ป้องกันโรคพืช)
-โรคเส้นดำ (Black stripe) สาเหตุ : เชื้อรา Phytophthora botryosa และ P. palmivora -โรคเปลือกเน่า (Mouldy rot) สาเหตุ : เชื้อรา Ceratocystis fimbriata		-ใช้การป้องกันด้วยสารเคมีเหมือนโรคใบร่วง

ก่อนปลูกยางท่านรองก้นหลุมด้วย  ปุ๋ยหินฟอสเฟตหรือไม่??

การรองก้นหลุมปลูกยางพารา หรือการใส่ปุ๋ยหินฟอสเฟต หรือ ปุ๋ยร็อคฟอสเฟต (0-3-0) ในอัตรา 170 กรัมต่อหลุม หรือ 5-6 หลุมต่อปุ๋ย 1 กิโลกรัม

เป็นคำแนะนำที่ทางสถาบันวิจัยยางและสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง(สกย.)ได้แนะนำมาโดยตลอด ไม่ว่าจะปรับปรุงคำแนะนำกี่ครั้ง กี่หน

คำแนะนำในเรื่องนี้ ก็ยังไม่เปลียนแปลง ทั้งนี้ ก็เพื่อให้ต้นยางได้รับธาตุฟอสฟอรัสอย่างเพียงพอในระยะที่จำเป็น ฟอสฟอรัส เป็น 1 ใน 3

ของธาตุอาหารหลักหรือธาตุอาหารที่พืชต้องการเป็นปริมาณมาก หรือมหธาตุ (Macronutrient Elements)

ปุ๋ยหินฟอสเฟตเป็นปุ๋ยที่จะคงอยู่ในดินได้นานที่สุดเมื่อเทียบกับปุ๋ยอื่นที่ให้ธาตุฟอสฟอรัส สำหรับต้นยางพาราแล้ว

มีประโยชน์ในการช่วยให้ระบบรากต้นยางโดยเฉพาะในระยะเริ่มต้นเจริญเติบโตเร็ว ซึ่งจะเป็นสิ่งสำคัญต่อการตั้งตัวในระยะแรก ๆ ของการปลูกยางพารา,

มีผลต่อการเจริญเติบโต และสำหรับต้นยางที่เริ่มให้ผลผลิต ก็จะทำให้ผลผลิตน้ำยางสูงด้วย

ปัจจุบันพบว่า มีบ้าง ที่เกษตรกรชาวสวนยาง มิได้รองก้นหลุมเหมือนที่เคยกระทำมาในอดีต ทั้ง ๆ ที่เป็นสวนยางที่ปลูกซ้ำรอบสอง รอบสาม

ซึ่งธาตุฟอสฟอรัสได้สูญเสียไปกับกิ่ง ก้าน ใบ ลำต้น ดอก ผล และผลผลิตน้ำยาง ทั้งนี้ สาเหตุหลัก ๆ

ที่ไม่ได้รองก้นหลุมก็คือชาวสวนยางไม่สามารถหาซื้อปุ๋ยหินฟอสเฟต ตามร้านค้าในระดับอำเภอได้ ยกเว้นอำเภอใหญ่ ๆ (แต่เดิม

สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง(สกย.) เป็นผู้จัดหาให้เกษตรกร ปัจจุบันสกย.ใช้นโยบายให้เจ้าของสวนยางจัดซื้อหรือหาเอง)

แต่อย่างไรก็ตาม ปุ๋ยหินฟอสเฟตก็ไม่ได้ขาดตลาด เพียงแต่ไม่มีจำหน่ายในระดับอำเภอเล็ก ๆ เนื่องจากทางร้านค้าคงจะขายได้น้อย ไม่คุ้มค่าขนส่ง

แต่หากชาวสวนยางต้องการซื้อปุ๋ยหินฟอสเฟตจริง ๆ ก็คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่จะจัดการเรื่องนี้ได้ เนื่องจากมีเวลานานนับเดือนที่จะเตรียมการในเรื่องดังกล่าว

 

ผลิตภัณฑ์แนะนำ

- โกลด์มิค : สารโพแทสเซี่ยม-ฮิวเมท ชนิดผงเข้มข้น ช่วยปรับปรุงโครงสร้างดินที่แข็ง แน่นทึบ ให้โปร่ง ร่วนซุย และช่วยละลายปุ๋ยที่ตกค้างในดินให้นำมาใช้ได้ประโยชน์มากยิ่งขึ้น และยังสามารถผสมปุ๋ยหว่านโดยลดปริมาณปุ๋ยลงได้

- ปุ๋ยปลา(ปลาหมัก) เพิ่มธาตุอาหาร หลักและเสริม ให้แก่ต้นยาง และยังช่วยปรับโครงสร้างของดิน

  โดยวัตถุจากปลา ไม่มีสารเคมี

-ปุ๋ยอินทรีย์เม็ด เพิ่มธาตุอาหาร หลักและเสริม ให้แก่ต้นยาง และยังช่วยปรับโครงสร้างของดิน

  วัตถุดิบจากมูลสัตว์

- เชื้อรา ไตรโคเดอร์ม่า  ควบคุมโรครากเน่า โคนเน่า แบบปลอดสารพิษตกค้าง และเชื้อไตรโคเดอร์ม่าสามารถอยู่ในดินเพื่อที่จะควบคุมโรคพืชได้นาน เมื่ออยู่ในสภาวะที่เหมาะสม ช่วยให้รากพืชแข็งแรง และมีภูมิต้านทานต่อโรคพืชหลายชนิด

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

 โรคและแมลงศัตรู แตงโม และ แตงกวา/แตงร้าน  และพืชตระกูลแตงอื่นๆ             
          การให้น้ำ
                    พืชตระกูลแตงต้องการน้ำมากสำหรับการเจริญเติบโตของลำต้นและผลตลอดอายุการปลูก แต่การให้น้ำมากเกินไปจะ
                       ทำให้ ผลผลิตและขนาดของผลลดลง เนื่องจากน้ำจะชะล้างปุ๋ยไปจากบริเวณราก จำนวนครั้งในการให้น้ำขึ้นอยู่กับชนิด
                        และลักษณะของดิน
        การป้องกันกำจัดศัตรูพืช
                   วัชพืช   กำจัดทุกครั้งที่มีการใส่ปุ๋ย หรือเมื่อเกิดวัชพืชขึ้น
                  โรค

โรคและแมลงศัตรูพืช	ลักษณะอาการ	ผลิตภัณฑ์ที่แนะนำ ต่อน้ำ 20 ลิตร
เพลี้ยไฟ	จะดูดกินน้ำเลี้ยงที่ยอดอ่อนทำให้เกิดอาหารยอดแคระแกร็น ตั้งชัน หรืออาการที่เรียกว่า โรคไอ้โต้ง	เรดแนป(สารอะบาเม็ตติน1.8%) อัตรา 10 ซีซี  หรือ  มาสเตอร์ฟอส(สารคาร์โบซัลแฟน) ตามอัตราที่ระบุในฉลาก หรือใช้ เมตตาวัน (เชื้อเมตตาไรเซี่ยม ) ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
ด้วงเต่าแดง	กัดกินใบและต้นอ่อน ทำให้ตันแตงชะงักการเจริญเติบโต	หมั่นตรวจดูสวนแตงในเวลาเช้าที่แดดยังไม่จัด การกำจัดทำลายด้วยมือจะช่วย ได้มาก  หากระบาดรุนแรงควรใช้สารเคมีฆ่าแมลง เช่น มาสเตอร์ฟอส (สารคาร์โบซัลแฟน )
เพลี้ยอ่อน	ดูดกินน้ำเลี้ยงจากส่วนยอด ใบ และ ลำต้น ทำให้ต้นชะงักการเจริญเติบโต	ป้องกันกำจัดโดยใช้  โมราเรส (สารโอเมโทเอต) หรือ มาสเตอร์ฟอส(สารคาร์โบซัลแฟน) , หรือ  แคนโทมิล(สารเมโทมิล) หรือใช้ เมตตาวัน (เชื้อเมตตาไรเซี่ยม ) ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
หนอนเจาะผล	เจาะทำลายผลอ่อน กัดกินผิวเปลือกจนเป็นแผล เป็นสาเหตุให้โรคเข้าทำลาย เช่น โรคผลเน่า	ใช้ เอซัส (สารไซเพอร์เมทริน) หรือ นอยวิน40 (สารคลอร์ไฟริฟอส) หรือ แคนโทมิล (สารเมโทมิล)
โรคเถาแตก	เกิดได้ทุกระยะการปลูกแตง จะเห็นรอยแตกที่เถาบริเวณโคนต้น ใบแตงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แล้วเริ่มเหี่ยวเฉาจากยอด และเหี่ยวตลอดทั้งเถาอย่างรวดเร็ว	ใช้ คาเรน (สารคาร์เบนดาซิม)  อัตรา 10-20 กรัม
โรคแอนแทรคโนส	ลักษณะแผลเป็นจุดสีน้ำตาลเข้ม แผลแห้งกรอบ และยุบตัวเป็นรู เกิดได้ทั้งบนใบ และที่ผลแตง	สารคาร์เบนดาซิม (คาเรน) , หรือใช้ ชีวภัณฑ์ปลอดสารพิษ ควบคุม เช่น     ใช้เชื้อ BS ซับทีลิส (มาสเตอร์ไซด์)  , หรือ เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า ผสมน้ำฉีดสลับกัน

โรคราน้ำค้าง	ลักษณะแผลเป็นรอยด่างซีด ใต้ใบมีขุยสีชาว จะระบาดมากในช่วงที่มีอากาศเย็น และมีน้ำค้างมาก	ป้องกันกำจัด โดยใช้สารเคมี เช่น  สารเมทาแลกซิล หรือ สารฟอสอีทิล-อะลูมิเนียม(ซีบัส) ฉีดพ่นป้องกันหลังจากต้นแตง มีใบจริง 2-3 ใบ โดยฉีดพ่นทุกๆ 5 วัน จนกระทั่งพืชแข็งแรงพ้นระยะการระบาดของโรค
โรครากเน่าโคนเน่า	ใบและเถาจะแสดงอาการเหี่ยว บริเวณโคนต้นเหนือผิวดินจะมีรอยช้ำสีดำ หรือแตกตามยาว และมีน้ำเมือกซึมออกมา	ป้องกันกำจัด โดยใช้สารเคมี เช่น  สารเมทาแลกซิล หรือ สารฟอสอีทิล-อะลูมิเนียม(ซีบัส)  หรือใช้ เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า ควบคุม

 

ผลิตภัณฑ์แนะนำ ในการบำรุงรักษา

1. ซีมาสเตอร์(สาหร่ายมรกต) ฉีดพ่นหลังย้ายปลูก 7 วัน

    – สารกระตุ้นการเจริญเติบโตของพืชจากธรรมชาติ

    – ช่วยการผสมเกสร

    – ขยายขนาดผล

    -  ช่วยฟื้นสภาพต้น

2. ริชบอน (แคลเซียม-โบรอน)

    – ช่วยเพิ่มการผสมเกสร

    – ลดการหลุดร่วงของผล

    – แก้ปัญหาผลแตก

3.  บีฟลาย (น้ำตาลทางด่วน)

    – เร่งความหวาน

    - สร้างเนื้อ เนื้อแน่น ผลโต

4. ไฮโกร1+ (ธาตุอาหารเสริมคีเลท)

     -  บำรุงทุกสัดส่วนของพืช ต้น ใบ ดอก ผล

     -  เป็นธาตุรองและเสริม ช่วยให้พืชเติบโตอย่างสมบูรณ์

5. โกลด์มิค : โพแทสเซียม-ฮิวเมท ผงเข้มข้น  ใช้ในการปรับปรุงดิน ให้ดินโปร่ง ร่วนซุย ละลายปุ๋ยที่ตกค้างในดินเพื่อให้พืชนำไปใช้ประโยชน์ได้เพิ่มเติม

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

โรคพืชที่เกิดจากเชื้อไวรัส ในประเทศไทย

ชื่อโรค	อาการ	เชื้อสาเหตุ	วิธีถ่ายทอดเชื้อ	การป้องกันกำจัด
1. โรคตุ่มหูดของข้าว	เป็นตุ่มหูดสีเขียวตามใบหรือกาบใบ	Rice gall dwarf virus (RGDV)	เพลี้ยจักจั่น (persistent)	1. เผาทำลายตอซัง โดยเฉพาะจากแปลงที่เคยมีประวัติการเป็นโรคจากฤดูก่อนเพื่อกำจัดแหล่งที่มาของเชื้อ   2. ทำลายวัชพืชโดยเฉพาะพวกพืชอาศัยของเชื้อที่เป็นแหล่งพักตัวของแมลงพาหะเพื่อตัดวงจรของโรค   3. ใช้สารฆ่าแมลงกำจัดแมลงพาหะ เช่น สารโอเมโทนเอต(โมราเรส) ,สารฟีโนบูคาร์บ(เอคาร์บ) ,หรือสารคลอร์ไพริฟอส(นอยวิน40)
2. โรคใบด่างของถั่วลิสง	เป็นจุดด่างกระหรือด่างเป็นปื้นบนใบ	Peanut mottle virus (PMV) หรือ Peanut Stripe virus (PStV)	เพลี้ยอ่อน (stylet borne)เมล็ดและวิธีกล	1. คัดเลือกเมล็ดจากต้นที่ไม่เป็นโรคไปปลูก   2. ทำลายต้นถั่วลิสงหรือวัชพืชต่าง ๆ ที่เป็นโรคให้หมดไปจากแปลงปลูกโดยตัดทำลายแล้วเผาทิ้ง   3. ไม่ควรจับต้องต้นโดยไม่จำเป็น หรือถ้าจำเป็นจะต้องจับต้อง ควรจะทำความสะอาดมือหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ในแปลงปลูก   4. หากจำเป็น ใช้สารโอเมโทเอต(โมราเรส) , หรือ สารอะบาเม็กติน(เรดแนป) ,สารคาร์โบซัลแฟน(มาสเตอร์ฟอส)       สารเมโทมิล (แคนโทมิล) หรือใช้เชื้อราเมตตาไรเซี่ยมปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
3. โรคใบด่างของถั่วเหลือง	เป็นจุดด่างบนใบ เมล็ดลาย ใบอาจจะลีบเล็ก	Soybean mosaic virus (SMV)	เพลี้ยอ่อน (stylet borne) และวิธีกล	แนวเดียวกับ 2
4. โรคใบด่างเหลืองของถั่วฝักยาว	เป็นจุดด่างเขียวสลับเหลืองบนใบ	Blackey cowpea mosaic virus	เพลี้ยอ่อน (stylet borne) (BICMV)	แนวเดียวกับโรคใบด่างของถั่วเหลืองเมล็ดและวิธีกล
5. โรคใบด่าง เหลืองของถั่วเขียว	อาการคล้ายกับ 4	Mungbean yellow mosaic virus (MYMV)	แมลงหวี่ขาว	แนวเดียวกับ 1 ควรใช้สาร คาร์โบซัลแฟน (มาสเตอร์ฟอส) หรือ เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
6. โรคใบหดของยาสูบ	ขอบใบม้วนงอ เนื้อใบหยาบและหดเป็นคลื่นมักมีติ่งเกิดตามใต้ใบ	Tobacco leaf curl virus (TLCV)	แมลงหวี่ขาว	แนวเดียวกับ 1 ควรใช้สาร คาร์โบซัลแฟน (มาสเตอร์ฟอส) หรือ เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
7. โรคยอดหงิกของมะเขือเทศ	ขอบใบม้วนงอขึ้น, ใบเหลือง ยอดแตกเป็นพุ่ม ต้นแคระแกรน	Tomato yellow leaf curl virus (TYLCV)	แมลงหวี่ขาว	แนวเดียวกับ 1 ควรใช้สาร คาร์โบซัลแฟน (มาสเตอร์ฟอส) หรือ เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด
8. โรคใบด่างของแตงชนิดต่าง ๆ	ใบด่างเป็นจุดกระสีซีดหรือเขียวอ่อน, ต้นแคระแกร็น แตกเถาน้อย	Water melon mosaic virus (WMV)	เพลี้ยอ่อนและวิธีกล	แนวเดียวกับ 2
9.โรคยอดบิดของหวายมาดาม	ยอดอ่อนบิดเบี้ยว มีขีด หรือจุดตาย สีน้ำตาล	Cymbidium mosaic virus (CYMV)	เชื้อติดไปกับเครื่องมือที่ใช้ตัดแยกหน่อ	ล้างมือหรือเครื่องมือตัดแต่งด้วยน้ำสบู่ก่อนที่จะตัดแต่งต้นต่อไป, ควรแยกตัดเฉพาะต้นที่ไม่มีอาการนำมาขยายพันธุ์
10.โรคใบไม้ ของกล้วยไม้ แคทลียา	เกิดจุดตายสีน้ำตาล บุ๋มลงไปในเนื้อใบ	เชื้อเดียวกันกับโรคที่ 9	เหมือนกับ 9	เหมือนกับ 9
11. โรคดอกด่างของกล้วยไม้แคทลียา	อาการบนใบคล้ายกับโรคใบไม้ แต่จะมีอาการด่างเกิดขึ้นบนดอกด้วย	Tobacco mosaic virus orchid strain (TMV-O)	เหมือนกับ 9	แนวเดียวกับ 9
12. โรคใบด่างของหม่อน	ใบด่างเป็นรูปลายเส้นหรือรูปวงแหวน	Fig mosaic virus (?) (FMV)	ติดไปกับกิ่งชำ	แนวเดียวกับ 9
13.โรคใบด่างแคระของข้าวโพด	ใบด่างเป็นทางยาวขนานไปกับเส้นใบต้นเตี้ยแคระ	Maiz dwarf mosaic (MDMV)	เพลี้ยอ่อนและ วิธีกล	แนวเดียวกับ 2
14. โรคใบด่าง วงแหวนของมะละกอ	ใบด่างเป็นวงหรือเป็นลายเส้น	Papaya ringspot virus (RsV)	เพลี้ยอ่อนและ วิธีกล	แนวเดียวกับ 2
15. โรคยอดไหม้ของถั่วลิสง	ต้นแคระแกรน, ใบด่างเป็นวงแหวนหรือมีสีซีดตายอดตาย, ข้อปล้องสั้นกว่าปกติ	Groundnut หรือ Peanut bud nocrosis virus (GBNV หรือ PBNV)	เพลี้ยไฟ (persistent)	ฉีดพ่นด้วยสารเคมีที่กำจัดเพลี้ยไฟได้เช่น สารคาร์โบซัลแฟน(มาสเตอร์ฟอส) , หรือ สารอะบาเม็กติน(เรดแนป) หรือใช้เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม ปลอดสารพิษ ควบคุมกำจัด
16. โรคใบด่างม่วงของมะเขือเทศ	ใบด่างเป็นสีม่วง, มีจุดตายบนใบและผลโดยเฉพาะบริเวณบ่าผลมักบิดเบี้ยวเสียรูป	เชื้อเดียวกันกับ 15	เพลี้ยไฟ	เช่นเดียวกับ 15

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

ยาสูบ

ยาสูบ (common tobacco ชื่อทวินาม: Nicotiana tabacum) หรือ จะวั้ว เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีขนอ่อนนุ่มปกคลุม สูงประมาณ 1 – 1.5 เมตร ใบลักษณะเป็นรูปไข่กลับ โคนใบแคบ ใบโตหนามีขนอ่อนปกคลุม ดอกออกเป็นช่อยาวที่ปลายยอด สีชมพูอ่อนหรือแดงเรื่อ ออกผลลักษณะเป็นแคปซูล ใช้ใบตากแห้งเป็นส่วนประกอบในบุหรี่ หรือยาเส้น

การเพาะปลูก

ยาสูบ เป็นพืชไร่ ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด

สรรพคุณทางยา

จัดเป็นพืชสมุนไพร ใบใช้ทำเป็นยาทำให้หลับ ระงับประสาท ขับเหงื่อ ทำให้อาเจียน ใช้เป็นยาฆ่าเหา

. โรคใบหดของยาสูบ

ขอบใบม้วนงอ เนื้อใบหยาบและหดเป็นคลื่นมักมีติ่งเกิดตามใต้ใบ

Tobacco leaf curl virus (TLCV)

แมลงหวี่ขาว

1. คัดเลือกกล้ายาสูบที่ไม่เป็นโรคไปปลูก 2. ทำลายยาสูบหรือวัชพืชต่าง ๆ ที่เป็นโรคให้หมดจากแปลงปลูกโดยตัดทำลายแล้วเผาทิ้ง 3. ไม่ควรจับต้องต้นยาสูบโดยไม่จำเป็น และทำความสะอาดเครื่องมือเครื่องใช้ 4.ถ้าจำเป็นต้องใช้สารเคมี ควรใช้สาร คาร์โบซัลแฟน (มาสเตอร์ฟอส) หรือ เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม ปลอดสารพิษควบคุมกำจัด

 

อยู่ในระหว่างการเพิ่มเติมข้อมูล ……

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

โรคและแมลงศัตรู ของ มะม่วง

โรคและแมลง	ลักษณะอาการและการทำลาย	การป้องกันกำจัด  (ผสมน้ำ 20 ลิตร)
เพลี้ยไฟ	ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยจะดูดกินน้ำเลี้ยงบริเวณใบอ่อน ช่อดอก ทำให้ช่อดอกหงิก ดอกร่วง ไม่ติดผล คุณภาพผลผลิตลดลง ควรระมัดระวัง ช่วงอากาศร้อนและแห้ง โดยเฉพาะช่วงระยะออกดอก	ใช้ เรดแนป (สารอะบาเม็กติน) อ้ตรา 5-10 ซีซี
เพลี้ยจักจั่น	จะพบตัวอ่อน และตัวเต็มวัย ตามช่อดอกและใบ โดยดูกน้ำเลี้ยง ทำให้ดอกแห้ง และร่วง มักพบราดำระบาดร่วมด้วย	ใช้ เอคาร์บ (สารฟีโนบูคาร์บ)อ้ตรา 30-40 ซีซี
เพลี้ยหอย,เพลี้ยแป้ง	เพลี้ยหอยและเพลี้ยแป้งจะดูดกินน้ำเลี้ยงจากกิ่ง ใบ ช่อดอก ผลอ่อน ผลแก่ และส่งผลให้ผลผลิตด้อยคุณภาพ มักพบราดำระบาดร่วมด้วย	ใช้ นอยวิน40(สารคลอร์ไพริฟอส) อัตรา 30-40 ซีซี หรือป้องกันโดยใช้ เมทตาวัน (เชื้อราเมตตาไรเซี่ยม) ในการควบคุมอัตรา 30-60 กรัม
หนอนเจาะต้น	เป็นหนอนของด้วงปีกแข็ง มักวางไข่ตามรอยแตกของเปลือกต้นมะม่วง ตัวหนอนจะกัดกินเนื้อไม้ และสร้างขุยปิดรูที่เจาะเข้าไป ถ้าระบาดมาก ต้นและกิ่งที่โดนเจาะจะตาย	ใช้ นอยวิน40(สารคลอร์ไพริฟอส) อัตรา 30-40 ซีซี หรือ โฟโดลิค อัตรา 20-30 ซีซี
โรคแอนแทรคโนส	เกิดได้กับทุกส่วนของต้น หากเกิดที่ใบจะมีจุดสีน้ำตาลขอบเข้ม ขนาดแผลไม่แน่นอน ส่วนที่ผลจะเป็นจุดแผลสีดำ แผลยุบตัวลงมีสีคล้ำลุกลามเร็ว	ใช้ คาเรน(คาร์เบนดาซิม) อัตรา 15-20 กรัม หรือ มาสเตอร์ไซด์(เชื้อแบคทีเรียควบคุมโรคพืช) อัตรา 20-30 ซีซี หรือ เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า
โรคราแป้ง	มักเข้าทำลายที่ช่อดอก ก้านดอกเป็นจุดแผลช้ำ จุดแผลจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองน้ำตาลไหม้ ที่แผลจะมีผงสีขาวฟูปกคลุมอยู่	ใช้ คาเรน(คาร์เบนดาซิม) อัตรา 15-20 กรัม
โรคราดำ	จะพบคราบสีดำปกคลุมผิวใบ และส่วนต่างๆของพืช จะส่งผลต่อการสังเคราะห์แสงของพืช ทำให้มะม่วงไม่ติดผล และคราบดำจะทำให้ผลไม่สวย คุณภาพและราคาตกต่ำ มักระบาดร่วมกับแมลง ตระกูลเพลี้ย	ตัดกิ่งใบที่เป็นโรคออกแล้วนำไปทิ้งนอกสวนหรือทำลายโดยการเผา  ใช้เชื้อราไตรโคเดอร์ม่าควบคุม และใช้สารกำจัดแมลงศัตรูพืชที่เป็นตัวนำราดำ

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร

การดูแลทุเรียน และทำทุเรียนนอกฤดู

ระยะใบอ่อน

    – ใช้ ซีมาสเตอร์(สารสกัดจากสาหร่ายทะเล) 200 ซีซี +โกรแมกซ์(ธาตุอาหาร แม็กนีเซียม) 200 ซีซี

      รวมด้วยธาตุอาหารหลักที่มีไนโตรเจนเป็นหลัก และมีธาตุ P,K ผสมน้ำ 200 ลิตร ฉีดพ่น

ระยะใบเพสลาด

    -ใช้ครอปเมท10(แพคโคลบิวทราซอล 10%) อัตรา 3 กิโลกรัมต่อน้ำ 200 ลิตร

    หรือ ใช้ครอปเมท15(แพคโคลบิวทราซอล 15%) อัตรา 2 กิโลกรัมต่อน้ำ 200 ลิตร

ระยะสะสมอาหาร

    - ใช้ โกรซิ้งค์ (ธาตุสังกะสี) 200-300 ซีซี + สารอะมิโนแอซิด +ปุ๋ยที่มีธาตุ K โพแทสเซียมเป็นหลัก และมี N,P  ผสมน้ำ  200 ลิตร ฉีดพ่น

ระยะไข่ปลา-ตาปู

   – ใช้ ซีมาสเตอร์(สาหร่ายทะเล)  200 ซีซี – ริชบอน (แคลเซี่ยม-โบรอน) 200 ซีซี ผสมน้ำ 200 ลิตรฉีดพ่น

ระยะเหยียดตีนหนู่

   – ใช้จิบเบอร์เรนลิค แอซิด และ อะมิโน แอซิด

ระยะมะเขือพวง

   – ใช้ ริชบอน (แคลเซี่ยม-โบรอน) 200-300 ซีซี + อะมิโน แอซิด ผสมน้ำ 200 ลิตร

ระยะดอกบาน – ไม่ควรฉีดพ่นสารเคมี 

ควรฉีดพ่นสารเคมี ก่อนดอกบาน

ระยะขยายขนาดผล

   – ใช้ โกลด์สปีด 200 ซีซี และ โกรแม็กซ์ 200 ซีซี และธาตุอาหารหลัก N,P,K ผสมน้ำ 200 ลิตร  

ช่วงก่อนเก็บเกี่ยว

   – ใช้ บีฟลาย 200 ซีซี + ริชบอน(แคลเซี่ยม-โบรอน) ธาตุอาหารหลัก K สูง เช่น 0-0-50 หรือ 13-0-46 อัตรา 300 กรัม  ผสมน้ำ 200 ลิตรฉีดพ่น

 

ไร และ แมลงศัตรูทุเรียน

ไรแดง

- ใช้แอนไมท์ (สารไดโคโฟล) หรือ มิวทราส (สารอามีทราซ)

เพลี้ยไฟ

-ใช้ เรดแนป(สารอะบาเม็กติน 1.8%EC) หรือ มาสเตอร์ฟอส(สารคาร์โบซัลแฟน)

เพลี้ยแป้ง

- ใช้ นอยวิน40 (สารคลอร์ไพริฟอส40%)

หนอนด้วงเจาะลำต้น

-ใช้ โฟโดลิค(สารพิริมิฟอส-เมทิล) อัตรา 100 ซีซี ผสมน้ำ 1 ลิตรฉีดเข้าลำต้นตรงที่โดนเจาะ

 

ขอแนะนำ

โกลด์มิค

- โพแทสเซียม ฮิวเมท ใช้ผสมปุ๋ยหว่าน หรือผสมน้ำฉีดพ่นดิน เพื่อช่วยปรับปรุงดิน และละลายปุ๋ยที่ตกค้างในดินให้นำมาใช้ประโยชน์ได้มากขึ้น

 

  

 

ดูรายละเอียด

จากร้าน คร็อพมาสเตอร์ เกษตรปลอดสาร